امنیت غذایی یکی از مولفه های مورد نیاز هر کشور می باشد که هر چه با پیوست استقلال عجین شود،منافع ملی را تضمین و مخاطرات بحران از جمله جنگ را کمرنگ خواهد کرد.
آمارها نشان می‌دهد که هفتاد درصد محصولات کشاورزی مورد نیاز کشور در داخل  تولید می شود و اگر در سنوات گذشته از واردات بی رویه که منافع بعضی از اشخاص را تامین می کند جلوگیری می شد، بلاشک به سان تسلیحات نظامی در حوزه امنیت غذایی با تولید محصولات کشاورزی داخلی،خودکفا می شدیم که متاسفانه بعضی متولیان امر به فرمایشات رهبر شهیدمان که همواره اقتصاد مقاومتی را تاکید داشتند تمکین نکردند و کشور را در جنگ اقتصادی از حیث تولید محصولات کشاورزی خودکفا نکردند.
اینک که در شرایطی قرار گرفته ایم که واردات آندسته از اقلام غذایی از جمله محصولات کشاورزی به داخل کشور توجیه اقتصادی ندارد،فرصت مناسبی است که به سان تولید تسلیحات نظامی،به تولید محصولات کشاورزی نیز اهتمام بورزیم که این امر با تدابیری از جمله خرید تضمینی و جلوگیری از واردات بی رویه و تاکید به صادرات محصولات مازاد امکان پذیر می باشد.
اگر بخواهیم مصداقی وارد عرضه و تقاضای محصولات کشاورزی بشویم،به محصول چای در شمال کشور میشود اشاره کرد که اخیرا قیمت تضمین شده درجه یک و دو را اعلام کردند ولی چایکاران معتقدند با هزینه های باغداری همخوانی ندارد و مشوق خوبی برای چایکاران داخلی نیست.
از طرفی بعضی از مدیران جهاد کشاورزی انگیزه کار برای رونق اقتصادی را ندارند و به بهانه هایی همچون پایین بودن حقوق و دستمزد در حد مکاتبات اداری بسنده می کنند.
انتظار میرود در شرایط فعلی ظرفیت های بالقوه و بالفعل کشاورزی شمال کشور را شناسایی و متناسب با آن اقدام به تولید محصولات کشاورزی کنیم که آنهم با حمایت از کشاورزان تحقق پیدا خواهد کرد.
توزیع اعتبارات نهاده های کشاورزی همواره مورد مناقشه بوده و اینکه به چه شکلی توزیع شود مورد بحث بوده و هست.
شاید به لحاظ کمیت یه تعدادی نیروی انسانی در ادارات جهاد کشاورزی اضافه شده که اولا به تناسب اهمیت امنیت غذایی این تعداد هم به لحاظ کمیت و هم به لحاظ کیفیت توجیهی ندارد و از آنچه که غفلت کردیم تعاونی ها و تشکل های کشاورزی است که هم برای تولید و هم برای توزیع از ظرفیت آنها استفاده نکردیم.
صادقانه بگویم تنگه های هرمز متعددی در اقتصاد کشور داریم که به جهت عدم توجه به مسائل کلان کشور توسط بعضی از نمایندگان مجلس که بعضاً ادعای سابقه چند دوره از نمایندگی مردم در مجلس شورای اسلامی را هم دارند،باعث شده است منابع درآمدی و هزینه های تولید محصولات کشاورزی نادیده گرفته شود و منافع عامه مردم تامین نشود که در هریک از محصولات کشاورزی اعم از زراعی،دامی،باغی و آبزیان می توان آنرا با آمار و ارقام جستجو کرد.

سید رضا علوی زمیدانی