تحصیلات ابتدایی را در رشت به پایان رساند. در تهران، دیپلم، و از دانشگاه تهران، در رشتهٔ مهندسی برق کارشناسی گرفت. او از نخستین دانشآموختگان دانشکدهٔ فنی دانشگاه تهران در ۱۳۱۷ بود. در سال ۱۳۲۴ از دانشگاه کلمبیا در ایالات متحده آمریکا، کارشناسی ارشد، و از دانشگاه پلیتکنیک نیویورک (امروزه مدرسه مهندسی تندن دانشگاه نیویورک)، در رشتهٔ مهندسی برق، دکترا
فضلالله رضا پس از محمدعلی مجتهدی گیلانی، دومین رئیس دانشگاه صنعتی آریامهر شد. او سالها ساکن اتاوا در کانادا بود و در آبان ۱۳۹۲ برای صدسالگیاش، به ته
در سال ۱۹۶۵ برای تلاش در گسترش نظریه شبکه و نظریه اطلاعات، عضو پیوسته مادامالعمر (Life Fellow) مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک شد.[۶] او همچنین عضو پیوستهٔ انجمن پیشبرد علوم آمریکا و عضو افتخاری فرهنگستان زبان و ادب فارسی نیز بود.
فضلالله رضا استاد دانشگاه کنکوردیا و دانشگاه مکگیل مونترآل در استان کبک کانادا بود. او همچنین رئیس افتخاری کنفرانس مهندسی برق ایران، استاد افتخاری دانشگاه تربیت مدرس، رئیس انجمن علمی ایرانیان در آمریکای شمالی، رئیس گسترش زبان و ادب فارسی و مشاور و همکار فعال مؤسسات علمی و ادبی فراوانی بودهاست.
رضا یکی از پایهگذاران نظریه اطلاعات و مخابرات در جهان است و پژوهشهای گستردهای در زمینه ظرفیت کانال شانون و فرستادن بیشترین اطلاعات در کانالهای مخابراتی نویزدار، نظریه اطلاعات و فرایندهای تصادفی، سامانههای خطی آنالیز عمومی، نظریه سامانهها و مدارها، نظریه کنترل سامانههای پویا، فضاهای خطی، انتقال و تلفات انرژی در شبکههای n دهانهای انجام دادهاست.
فضلالله رضا ارائهدهنده تئوری «انفرماسیون و مکاتب پیشرفته» بود که پیشرفت مهمی در ریاضیات کاربردی و علوم وابسته به آن بهشمار میآید. این نظریه، او را به جهانیان شناساند.
ران آمد