اما اگر ملتی فسق و فجور در آن گسترش یافت. دشمنان هم می توانند با انواع سرگرمی های گمراه کننده و غفلت زا، آنها را به " بردگی فکری" بکشانند. و " حیات معنوی" آنها را نابود ساخته و بجای آن لهو و لعب و روابط اجتماعی منحرف را افزایش دهند. و زمینه انواع انحرافات در جامعه را بوجود آورند.
ملتی که دچار انواع ناهنجاری ها شد، حتما حاکمانی سلطه گر و " فرعون منش" بر آنها حکومت خواهند کرد و با سوار شدن بر گُرده آنها، به چپاول و غارت " ثروت ملی" می پردازند و عده یی هم در این میان با تملق و چاپلوسی به این فجایع کمک کرده و در واقع برای نابودی یک تمدن، بعنوان عمله بی مزد و مواجب، خدمت خواهند کرد.
حکومت ها همیشه توسط افراد نالایق اداره نمی شود. بلکه تاریخ نشان داده است که وقتی ملتی احساس" خود تحقیری" و " بی هویتی" پیدا کرد، زمینه سواری دادن به کفتارهای در لباس انسانیت را نیز مهیا می سازند. حضرت امیرالمومنین علی (ع)، در شرافت و تدبیر و عصمت و تجربه و کاردانی و شجاعت ذره یی کم نداشت. اما وقتی مردم، خیانت خواص و افراد" رزومه دار( با سابقه!)" را باور کردند. امام (ع) با همه آگاهی بخشی هم نتوانست از انحرافات سیاسی (بی بصیرتی) حداکثری مردم جلوگیری کرده و جامعه را نجات دهد! و بهمین جهت هست که با فرق شکافته در محراب مسجد کوفه به خداوند حکیم یاد می کنند که:" بخدا رستگار شدم!"
ما قرآن و نهج البلاغه وتاریخ را نمی خوانیم که بر دانش ما افزوده شود بلکه باید از مطالعه سرنوشت گذشتگان " تدبیری نو" اتخاذ کنیم تا در لغزش گاه های تاریخی دچار سرنگونی و نابودی نشویم.
سرنوشت ملت ها، در بستر حکمرانی ها تعیین می شود و رستگاری هر ملتی با " اراده ملی" و پیروی از دستور امام و ولی جامعه به پیش می رود و انحرافات موجب حکمرانی دیکتاتورهای" شبه دینی" می شود!
والسلام، پنج شنبه۱۴۰۵/۶/۲۶،
مصطفی شریعتی رودسری،