چرا اقتصاد ملی به حال خود رها است!؟

نگاه جامعه را می توان تغییر داد،

اجازه بدهید آنچه را که باید در انتهای این تحلیل اعلام شود، همین جا بگویم که چرا دستگاه اجرایی کشور طی یک سال و چند ماه اخیر اقتصاد را به حال خود رها کرده و بازار از هر کنترلی خارج است.؟!

به قلم: مجیدمحمدپور- نویسنده ، روزنامه نگار و استاد علوم ارتباطات

مگر نه آنکه نقش اصلی دولت ها از جمله دولت کنونی نظارت و کنترل است و چنانچه در یک جامعه نظارت و کنترل نباشد، قطعا سنگ روی سنگ بند نمی شود، شرایطی که هم اکنون در بازار و اقتصاد ما حاکم شده است.!!
ظاهرا مدیران اقتصادی کشور و صاحب منصبان در نظر ندارند به مردم خوب و فهمیم ایران اعلام کنند، این شرایط تا چند روز و ماه و سال ادامه دارد و در این اوضاع و احوال خاص شایسته است حداقل کارشناس های اقتصادی این شفافیت را انجام دهند که ملت تکلیف خود را با اقتصاد خانوادگی بدانند. افکار عمومی به خاطر نظام اسلامی ، رهبری انقلاب،
خون شهیدان و جان نثاری جانبازان هم چنین فداکاریهای رزمندگان و مدافعان حرم سکوت کرده اند، اما باید به این سکوت با احترام نگریست و ضمن تلاش بی حد برای بهبود شرایط ، توضیح داده شود که کشور و جامعه به کدام سمت و سو می رود.
رئیس جمهور زمانی اعلام کرد، اگر سیستم بانکی کشور درست شود همه مسائل این سرزمین حل می شود، اما امروز هر گوشه ای که بنگیرید اوضاع به مراتب بدتر از سیستم بانکی است و این بحران به شتاب به پیش می تازد. جالب آنکه همین امروز 27 خرداد ماه زمان نوشتن این تحلیل وزیر کشور از بانک های کشور انتقاد شدید کرده که برای ساخت مسکن درمناطق سیلزده با وجود تعهدات مالی دولت همکاری نمی کنند.؟!
بسیاری از مردم و صاحب نظران  در حیرت هستند  و می پرسند ، مگر می شود بخشی از نظام با بخش دیگرهمکاری نکند و زمینه های نارضایتی عمومی را فراهم سازد.
قیمت  مسکن که اولین نیاز یک خانواده است در 15 ماه اخیر سر به ماه و مریخ کشیده و شرایط به حدی بغرنج است که اجاره نشین ها در تهران و کلانشهر ها به حاشیه شهرها و حتی روستاها پناه برده اند، " فقط برای آنکه روزرا  به شب برسانند وگرنه زندگی که اینگونه نیست. در کشاکش این شرایط بحرانی اقتصادی و اجتماعی و پیامد آن حوزه فرهنگی، ورزشی و .... یک وزیر هم می گوید، مردم برای کمک به اقتصاد خود و خانواده و کشور شبانه روز مانند چینی ها یک وعده غذا بخورند.!؟.  این گونه اظهار نظرهای عجولانه  و احساسی افکار عمومی را دیوانه وار فلج می کند و واقعا نمی دانند سرشان را به کجا بکوبند.؟.
مسئولان قوای سه گانه به خصوص دولتی ها از تحریم ها ناله دارند در حالی که ایران اسلامی در چهار دهه گذشته همیشه  در تحریم بوده  و اگر تحریم ها شدت یافته است چاره کار در اتخاذ تدابیر مناسب آن هم در دولت تدبیر و امید است. در کشاکش این اوضاع و احوال بد برحی مسئولان اقتصادی می گویند که سال گذشته رشد اقتصادی کشور خیلی خوب بود.!!؟
اگر چنین است مردم اعم از شهروند و روستایی باید این اوضاع خوب را بر سر سفره و در هزینه های درمان، اجاره مسکن، هزینه حامل های انرژی، مواد خوارکی ، لوازم زندگی ، خدمات و نظایر آن حس و درک کند.
در حالی که در همین چند روز اخیر " اواخر خرداد ماه" قیمت  لبنیات و انواع نوشیدنی  و سایر کالاها تا 25 درصد گرانتر از قبل شده است و خانواده های  کم درآمد دیگر قادر به خرید یک بسته پنیر به اصطلاح صابونی برای صبحانه و شام خود نیستند چگونه باید شعار رشد اقتصادی را درک کرد.
دستگاه های نظارتی چگونه  در صحنه حضوردارند و نقش شان در بر خورد با گرانی ، احتکار، سوء استفاده ها ، اختلاس ها و رانت و باند بازی ها چیست و اگر نظرتان این است که تعداد بسیار زیاد شده ، چرا از ابتدا کنترل و نظارت نداشتید؟.  
چرا مدیری که حقوق 10 و 15 و 20 میلیون دریافت و علاوه بر آن حق جلسه و سفر و پاداش و کارانه در فیش او ثبت می شود، آیا می تواند در عمل درد قشرهای کم در آمد با حقوق یک میلیون و کمی بیشتر را حس کند.؟
در این کشور همه چیز به اندازه جمعیت 82 میلیون نفری وجود دارد و بسیاری از تولیدات داخلی است ، پس چرا بر این اوضاع مدیریت نمی شود و ایا فکر نمی کنید همه اینها از ضعف مدیریت و رانت است و کسانی را بر مسند نشانده اید که توان آن مسئولیت را ندارند.؟.  
فرض بر آنکه دولت و نظام قصد دارند قیمت ها در بخش های مختلف واقعی شوند اما اگر چنین است مردم که نامحرم  نیستند و درهمه بخش های همکاری و همراهی می کنند.
بازار مسکن، خودرو، سیستم بانکی،  افزایش لجام گسیخته خوراکی ها، لوازم خانگی ، خدمات به خصوص دارو و درمان و ....شرایطی ایجاد کرده که اقشار کم در آمد و بی بضاعت دیگر تاب تحمل ندارند و باید به فوریت و پر شتاب کاری کرد.
درست زمانی که رئیس دولت اعلام می کند، فشارهای آمریکا و تحریم ها در حال تخلیه شدن است ، بازار به یکباره  قیمت ها را 20 تا 25 درصد افزایش می دهد، مشخص هم نیست که این گرانی با چه استدلالی انجام شده و قدرت دولت و حاکمیت چرا با عاملان در بازار برخورد نمی کند.
همه مدیران اجرایی ، دولتی، حاکمیتی ، خصولتی ها درقالب یک حرکت انقلابی بیایند اعلام کنند که حقوق های خود را در این شرایط  بحرانی کاهش می دهند و همه مردم ایران باید بین 3 تا 10 میلیون در آمد داشته باشند و برای تحقق این امر برنامه ریزی شود که عدالت واقعی همین است.
زمانی که حقوق های میلیونی و پاداش های کلان دریافت می شود ،حتی اگر به زبان عنوان کنید که  درد مردم را درک می کنید، خلاف واقع است. باید شما و خانواده هایتان کمبودها  را احساس کنند تا بفهمند مردم در چه شرایطی زندگی می کنند.
دولت را کوچک و چابک کنید، سازمان ها و ارگان های مازاد و موازی را حذف یا ادغام کرده و اکنون که در آمد کشوربه علت عدم صدور  نفت به شدت کاهش یافته، هزینه ها را کم کنید. به راستی این کار سختی است  و مقام های عالی کشور از انجام آن عاجز ند.!؟
با کاهش حقوق های نجومی و همطراز کردن آن با دریافتی های کارکنان و بازنشسته ها، کوچک سازی دولت ، جلوگیری از رانت و بازیهای حزبی و جناحی و البته کاهش هزینه ها حتما نگاه جامعه عوض می شود، لطفا امتحان کنید.
محمدپور – مدیر مسئول – خرداد 1398

منبع : گیلان 24

برچسب ها : مردم نظام اسلامی تغییر اقتصادی بحران کنترل نظارت شهیدان رهبری دولت حاکمیت حقوق های نجومی محمدپور

تاکنون نظری برای این مطلب ثبت نگردیده است