سرمقاله

محدودیت

اعتقاد بسیاری از افکار عمومی اغلب بر این مدار قرار دارد که محدودیت اساسا مقوله ی قابل پذیرش و درستی نیست. این گروه معتقدند، انسان آزاد افریده شده و باید آزاد زندگی کند، اما به راستی محدودیت خوب یا بد است.؟


 به قلم، مجید محمدپور ، مدیر مسئول

به عقیده نویسنده، محدودیت بد است ، اگر بخواهیم رفتارها، منش ها، عادات و در یک کلام فرهنگ فاخر یک جامعه را محدودیت کنیم و خوب است چنانچه در مسیر منافع عمومی قرار گرفته، از خود - خود گذشتگی نشان دهیم.
بعنوان مثال در کشور ما بعد از پیروزی انقلاب اسلامی که عمر چهل ساله اش را پشت سر می گذارد، بسیاری از مدیران دقیقا چهل سال است که در منصب های گوناگون حضوری ناتمام دارند . این افراد نه خودشان تمایلی به کناره گیری نشان می دهند و نه آنکه اطرافیان به خاطر حفظ منافع شخصی و قشری از مردم که به درستی نمی اندیشند و اغلب ویژگی چاپلوسی در ملکول های خونی شان به وفور یافت می شود،  به رفتن این گروه از پست مدیریت رضایت نمی دهند.!!
مدیران دولتی ، شرکتی ، خصولتی و وزیرانی در دولت های گذشته و حال حاضر بوده اند که  به طور مستمر یا متناوب با استراحت های کوتاه مدت همچنان بر منصب های  عالی قرار داشته و چون تفکر و برنامه جدیدی برای تداوم مدیریت نداشته و ندارند، در همان سازمان ، وزارت و مجموعه، کشور و نظام را  دچار آسیب های بسیاری  کرده و اعتماد عمومی را سلب کرده اند!. گویی در ایران 82 میلیون نفری قحطی مدیر و کاردان و اندیشمند " چه مرد یا زن "  پدید آمده است. !
در همین راستا بسیار لازم است ، حاکمیت، مجلس و دولتی ها چاره اندیشی سریع و شفافی کنند و مدیران حتما در یک دوره زمانی معین بر مسند مسئولیت قرار گیرند - سپس نه لطفا که حتما جایشان افرادی تازه نفس دارای فکر و اندیشه ، سالم و دور اندیش و براساس ضوابط و معیارهای مشخص قرار گیرند
 
 سال گذشته مجلس یک طرح را در صحن علنی به رای گذاشت که براساس آن نمایندگان خانه ملت می توانند طی 2 دوره " هشت سال" در مجلس حضور داشته و برای مرحله بعد نمایندگی باید چهار سالی استراحت کنند.
پیشنهاد  می شود، مجلسی ها این طرح را با قدرت دنبال کنند و به ازای هر هشت سال نمایندگی ، چهار یا هشت سال استراحت  داده شود تا تجدید قوا ،  اندیشه و علم آموزی کند و مانند فردی بعضا بی تفاوت  یا اغلب بدون طرح و برنامه بر کرسی مدیریت اجرایی یا بر صندلی های سبز تکیه نزند. برخی از نماینده ها آنقدر در مجلس حضور داشته اند که دیگر به نوعی برایشان عادت شده و به هیچ قیمتی حاضر نیستند از صندلی های سبز خانه ملت جدا شوند، این ها خانزادهای مجلس هستند و شایسته است که مردم رای دهنده حداقل فکری به حال این گروه از نمایندگان خدمت گذار بکنند.؟
از آنجایی که این طرح به نفع بسیاری از خانزاد های مجلسی نبود، مخالفت ها شروع شد و گفته می شود این نماینده ها و وابستگانشان با رایزنی ها ی پیگیرانه ای در مراکز دیگر قدرت تلاش کردند، این طرح را در نطفه خفه کنند.- چرا ؟
سئوال اساسی این است ، چرا بسیاری از مدیران اجرایی ، قانون گذاری در پایتخت  و استان ها سالها بر مسند قدرت قرار دارند و جوان های این مرز و بوم را گویی نمی بینند، جوان هایی که در همه عرصه ها و صحنه ها نشان دادند چه شایستگی هایی بلند و بالایی دارند..!!
واقع قضیه این است که مدیریت اجرایی ، قانون گذاری و دستگاه قضا  در کشور به هوای تازه و نیروی ها تحصیلکرده  و صاحب طرح و اندیشه  جدید همین سرزمین نیاز دارد و باید این تغییر در درون صورت گیرد
چه زیبا گفت آن دانشجوی دختر در دیدار دانشجویان با  رهبر معظم انقلاب  که 20 ساله ها در کشور جنگ و تجاوز هشت ساله عراق و کشورهای حامی را به پیروزی رساندند و امروز  60 ساله ها اقتصاد ایران را سقوط داده و زندگی و اعتماد مردم را تنزل داده اند.!. !
کلام آخر اینکه، محدود شدن در  آزاد اندیشی، دانش آموختن،  کمک به همنوع ، دستگیری در ماندگان هرگز خوب نیست و به هیچ کس توصیه نمی شود ، اما ایجاد و برقراری محدودیت در خوردن ، اشامیدن، سفر، هزینه کرد، و  به خصوص برای  مسئولیت ها بسیار خوب و شایسته است، زیرا از افراط جلوگیری کرده و برای دیگران هم سهمی باقی می ماند.  یا علی مدد
              خرداد 1398

منبع : گیلان 24

برچسب ها : محدودیت مسئولان نمایندگان مجلس اعتماد مردم نظام

تاکنون نظری برای این مطلب ثبت نگردیده است